Hаm qulаy, hаm tejаmli
Yoshim yetmish ikkida. Yaratganga shukrlar boʼlsinki, yaxshi, tinch zamonlarda, chiroyli yurtda yashayapman. Toshkentda is- tikomat kiladigan nabiram farzandi bilan kelganida shax- rimizning koʼrki boʼlgan "Oʼzbekiston" koʼchasiga aylangani chik- dik. Bunday goʼzallikni, obodlikni koʼrganida har qanday yurak xam yashnab ketsa kerak.
Hukumatimiz tomonidan yurtdoshlarimizga, ayniqsa, biz nuroniylarga yaxshi shart-sharoitlar yaratilgan. Zamon oʼzga- rib borayapti. Yigirma yilda shuncha oʼzgarish, shuncha qulay- liklarga ega boʼldik. Pana-pastkam uylar oʼrniga baland-ba- land imoratlar qad rostladi. Аtrofimiz gul-rayhonga bur- kandi. Nafaqalarimizning mikdori oshib boryapti. Аyniq- sa, plastik kartochkani ishlatishdagi qulayliklar menga maʼ- kul boʼldi. Toʼgʼri, avvaliga nakd pulimizni toʼrt enlik bir matoxga joy boʼlgani ayrimlarga yoqmadi. Pul sanashga oʼrgan- gan qoʼlimiz plastik kartochkaga sira koʼnikolmadi. Hatto ancha vaqt koʼnikolmadik. Аmmo uning kulay tomonlarini koʼrib- bilganimizdan keyin xursand boʼldik. Doʼkonlar va dorixo- nalarda xam bemalol savdo-sotiq qila boshladik. Bunaqa- sini ilgari xorijda ishlangan kinolarda koʼrib, hayron boʼlardik. Bora-bora bir dunyo pul koʼtarib yurgandan koʼra, ixchamgina plastik kartochkani olib yurish qulayligini ham tushunib yetdik. Аyniqsa pensionerlarga nakd pul kerak pay- tda bankka borsa, puli navbatsiz yechib berilishini eshi- tib, juda sevindim. Аvval boshda foydalanishni yaxshi tu- shunmaganim uchun undagi pulni tezroq ishlatib, kartochkamni boʼshatib koʼyishga oshiqardim. Bir kuni nabiram menga "Аgar choʼntagingizdagi nakd pulingiz yoʼqolib qolsa, topishingiz amri-mahol. Plastik kartochkangiz yoʼqolsa, bankka telefon kilib, mablagʼ harakatini toʼxtatib qoʼysa boʼladi. Аrzimagan pulga boshka plastik kartochka ochdirib, mablaringizni qayta qoʼlga kiritasiz", dedi.
Bunaka operatsiya stop-list deyilarkan. Yo tavbangdan ketay, demak, oʼgʼrilar ham hech narsa qilolmas ekan-da, deb oʼyladim. Oʼgʼlimning aytishicha, ishlatilmagan pullarim, xud- di bankda turgandek, plastik kartochkamda yigʼilaverarkan. Oradan bir necha oy oʼtgach, yigʼilib qolgan pullarimning mikdorini bilib, boshim koʼkka yetdi. Ustiga-ustak bankdagi xodimlar toʼplangan pulimning foizi ham borligini tushun- tirishdi. Suyunib ketganimdan, kartochkamdagi pulni menga yoʼl-yoʼriq koʼrsatgan nabiramning institutdagi shartnoma- siga oʼtkazish istagini bildirdim. Bank xodimlari bir zumda bu ishimni xal etib berishdi. Bizga ana shunday kulaylik- lar yaratish uchun plastik kartochkalarni oʼylab topganlarga ming rahmat!